اسلینگ های وبینگ عموماً از الیاف با کارایی بالا مانند نایلون با قدرت بالا یا فیلامنت های پلی استر ساخته می شوند. مزایای زیادی مانند قدرت بالا، مقاومت در برابر پوشیدن، ضد اکسیداسیون و اشعه ضد فرابنفش دارد. در عین حال بافت نرم، غیر هادی و غیر خورنده است. بدون آسیب به بدن انسان) ، به طور گسترده ای در زمینه های مختلف استفاده می شود. انواع زیادی از اسلینگ ها وجود دارد. اسلینگ های معمولی (با توجه به ظاهر اسلینگ) به چهار دسته هسته حلقه ای، مسطح حلقه ای، هسته دوچشمی، و مسطح دوچشمی تقسیم می شوند.
کمربندهای بلند کننده عموماً در محیط های قابل اشتعال و انفجار استفاده می شوند و به وسیله خود جرقه تولید ن خواهند کرد. اولین کمربند بلند کردن هواپیمای فیبر مصنوعی جهان در سال ۱۹۵۵ با موفقیت در میدان بلند کردن صنعتی در ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفت. این کمربند به طور گسترده ای در کشتی ها، متالورژی، ماشین آلات، معدن کاری، نفت، صنایع شیمیایی، بنادر، برق، الکترونیک، حمل و نقل، میدان های نظامی و غیره مورد استفاده قرار گرفته است. تسمه بلند کردن قابل حمل، آسان برای حفظ، مقاومت شیمیایی خوب، وزن سبک، قدرت بالا، و ویژگی های عالی به راحتی آسیب رساندن به سطح اشیاء بالابر، بیشتر و بیشتر مورد علاقه کاربران، و به تدریج جایگزین طناب سیم فولادی در بسیاری از جنبه ها.
کاستی های اسلینگ عمدتاً با سیم کشی طناب متفاوت است. عملکرد اصلی آن این است: هنگامی که جسم بلند می شود لبه های تیزی دارد، این لبه های تیز آسیب مخربی به اسلینگ وارد خواهند کرد، به این دلیل که از اشیاء زبانه ای که بریده و بلند نمی شوند محافظت می کنند.