در مرحله اول، درک ترکیب آرامید مهم است. آرامید از زنجیره های بلندی از مولکول ها تشکیل شده است که از طریق پیوندهای هیدروژنی قوی به یکدیگر متصل شده اند. این اتصالات به آرامید استحکام فوق العاده ای می بخشد و آن را در برابر ضربه و سوراخ شدن بسیار مقاوم می کند. با این حال، آرامید به طور کامل در برابر برش و برش غیر قابل نفوذ نیست، به خصوص زمانی که در معرض لبه های تیز یا دندانه دار قرار گیرد.
برای اینکه مشخص شود آرامید را می توان با چاقو برش داد یا خیر، باید نوع خاصی از چاقوی مورد استفاده را در نظر گرفت. یک چاقوی تیز و دندانه دار با لبه دندانه دار بیشتر از یک چاقوی با لبه صاف از طریق آرامید برش می دهد. این به این دلیل است که لبه دندانه دار چاقو می تواند به راحتی الیاف آرامید را گرفته و از هم جدا کند و باعث ساییدگی و در نهایت پاره شدن آن شود.
علاوه بر نوع چاقوی مورد استفاده، ضخامت و چگالی مواد آرامید نیز در مقاومت آن در برابر برش نقش دارد. برش پارچههای آرامید ضخیمتر و متراکمتر معمولاً سختتر از پارچههای نازکتر یا شلبافته است. تراکم بافت بر میزان نیروی مورد نیاز برای بریدن پارچه و همچنین میزان ساییدگی که هنگام برش پارچه رخ می دهد تأثیر می گذارد.
در نهایت، در حالی که آرامید یک ماده فوق العاده قوی و بادوام است، اما به طور کامل در برابر برش غیر قابل نفوذ نیست. یک چاقوی تیز و دندانه دار می تواند به طور بالقوه آرامید را برش دهد، به خصوص زمانی که پارچه نازک تر یا شل بافته شده باشد. با این حال، برای اکثر کاربردهای عملی محصولات مبتنی بر آرامید، مانند زره بدن یا لباس های محافظ، سطح مقاومت در برابر برش برای ایجاد محافظت موثر در برابر آسیب کافی است.
در نتیجه، در حالی که آرامیدیس یک ماده بسیار مقاوم و بادوام است، اما کاملاً از برش مصون نیست. مقاومت آرامیس در برابر برش تحت تأثیر عواملی مانند نوع چاقوی مورد استفاده، ضخامت و چگالی مواد آرامید و کاربرد خاصی است که ماده برای آن استفاده می شود. در نتیجه، توجه دقیق این عوامل هنگام انتخاب محصولات مبتنی بر آرامید برای محافظت در برابر آسیب مهم است.
